10
May
Blaxtar – Ozmo6:2
// Reviews[b]Blaxtar is de grote broer van Typhoon. Blaxtar hangt graag met de Fakkelbrigadiers. Blaxtar begint meer en meer vorm te geven aan het label wat in potentie de nummer 3 zou kunnen zijn achter TopNotch en Noah’s Ark. Blaxtar heeft na een Engelse omzwerving zijn gedachten in het Nederlands gebracht op zijn debuut Ozmoses uit 2006, en Chronozbaäl in 2007. Nu heeft hij 3 jaar lang kunnen werken aan zijn derde album, naast het werken voor de[b]Ra[/b]ndamie [b]En[/b]terprises..
Wat krijg je als Neerlands vaagste rapper de boeken even weglegt en zichzelf begint te doorgronden?[/b]
Het album opent met de oudste track, K.I.M. (Kennis is Macht), met een opzwepende, stevige beat. Een heerlijke track, maar misschien voor mij al iets te bekend, omdat ik deze behoorlijk grijs heb gedraaid. Dan is ‘We Leven Nog Steeds’ met Tim Keen een ander uiterste. Op een zware beat, met een prachtig gezongen refrein van Keen, verteld Biggy Blax over zijn ex, op een ongekend mooie, emotionele manier.
Dat Blaxtar de boeken links heeft laten liggen wil niet zeggen dat hij opeens minder innovatief is. Op Das Pas Liefde met Dinopha (Zijn zusje), heeft hij op een héérlijke gitaar gedreven beat, vertelt hij op geheel eigen wijze over de ruzies en de seks met een vrouw.
Sowieso zijn de beats op dit (relatief korte) album van een heel hoog niveau. Live slaat de klok, of het drumstel in dit geval. En daar komt Blaxtar zoals hij al eerder heeft bewezen, heel goed op tot z’n recht. We zijn ondertussen op de helft van het album, en ondertussen ben ik een beetje verdrietig geworden. Niet om een gekozen onderwerp, maar op een album waar 10 nummers op staan, moet je wel heel grote ballen hebben, om er een skit tussen te gooien. Waardoor er nog maar 9 daadwerkelijke tracks over blijven. En als de skit dan ook nog eens een gruwelijk irritante radiorip is van Zoom Zoom Radio (wat?), dan word ik gewoon een beetje verdrietig.
Gelukkig maakt Kevin deRandamie het op de 2e helft meer dan goed met de beukende titeltrack, de minstens zo hard beukende I Love You, en het het prachtige Nu Niet Meer.
Blaxtar heeft in mijn ogen 1 van de boeiendste stemmen uit de Nederlandse Hiphop, is kraakhelder in elke zin die hij over z’n lippen brengt, en durft uitstapjes te maken naar andere genres. En dan geen Dubstep, geen House, maar de Rock is goed vertegenwoordigd op dit album, en dan heb ik het nog niet eens over de opera zangeres Tamar Niamut die op Profetie (Ook al zo’n schitterende track) mee mag doen.
Een keertje dichter bij zichzelf blijven heeft hem goed gedaan. Waar de vorige albums voor de gemiddelde luisteraar heel lastig te volgen waren, is dit geheel een stuk duidelijker. Iets wat zijn verstokte fans misschien in het verkeerde keelgat schiet, maar mij bevalt het heel goed. Hij lijkt overduidelijk in zijn element te zijn op dit album, en dat komt tot een totaal waar eigenlijk nergens een misstap wordt gezet, als we de Skit eventjes vergeten.
Het album wat voorlopig zijn laatste is in het Nederlands sluit het drieluik op een hele sterke wijze af, met ‘We Leven Nog Steeds’ als het hoogtepunt. Een ijzersterke prestatie van de rapper, die maar weer eens bewijst dat hij absoluut kan wedijveren met het talent dat zijn broer Typhoon heeft laten zien op zijn debuutalbum, welke ook al weer uit 2007 stamt..
Vier Sterretjes, en misschien wel mijn favoriete Nederlandse album tot nog toe in 2010.
(Binnenkort dan eindelijk recensies van de nieuwe Opposites platen, Fresku en nog een shitload wat in Amerika uitgekomen is, beloofd.)
Blaxtar is de grote broer van Typhoon. Blaxtar hangt graag met de Fakkelbrigadiers. Blaxtar begint meer en meer vorm te geven aan het label wat in potentie de nummer 3 zou kunnen zijn achter TopNotch en Noah’s Ark. Blaxtar heeft na een Engelse omzwerving zijn gedachten in het Nederlands gebracht op zijn debuut Ozmoses uit 2006, en Chronozbaäl in 2007. Nu heeft hij 3 jaar lang kunnen werken aan zijn derde album, naast het werken voor deRAndamie ENterprises..
Wat krijg je als Neerlands vaagste rapper de boeken even weglegt en zichzelf begint te doorgronden?
Maar goed, enig uitstel, een naamsverandering en een bioscoop film verder ligt De Kassier: Een Monnie Album dan toch echt in de winkels. Volledig bijgestaan door een van de beste producers van ons land, FS Green, levert Önder zijn debuut af. Gelukkig heeft het tweetal er de tijd voor genomen. Met 16 tracks en 1 uur speeltijd op de teller is De Kassier een behoorlijk lang album voor Nederlandse begrippen.
